
ایران
سنگک
nān-e sangak
نان تخت و نازک شهری که خمیراش ور میآید و روی سنگریزههای داغ تنور پخته میشود.
- منطقه
- نانوایی شهری ایران
- شکل
- تخت
ایران
نان روستایی ضخیمتر از لواش که نامش منطقه به منطقه عوض میشود: گرده نزدیک همدان، پنجکِش نزدیک تالش، و کولس یا کولوس شرق سفیدرود.
خمیر از آرد با استخراج بالا، نمک، آب و مایه است و مدت زیادی میماند یا هنگام پخت ور میآید. یک آشپز میتواند چند قرص را با دست پهن کند و با نمد به دیوار تنور بچسباند. زمان پخت در این حالت حدود ۳۰ دقیقه است.
ایرانیکا همین نان را نسبت به نان نازک روستا یا نان کوچنشینان نوع میانی میداند و مینویسد میتواند حدود ده دقیقه روی سینی یا در تنور پخته شود.
برای مناسبت، یا وقتی وقت کم است، از جمله تابستان که زنان در کار کشاورزیاند، پخته میشود. بیش از یکی دو روز نمیماند و معمولاً هر روز تهیه میشود.
هنوز دستور حرفهای این نان در BAKEMAZ منتشر نشده است.
این فهرست فقط بر اساس کشور یا شکل ثبتشده در همین کاتالوگ است و شباهت علمی ادعا نمیکند.

ایران
nān-e sangak
نان تخت و نازک شهری که خمیراش ور میآید و روی سنگریزههای داغ تنور پخته میشود.

ایران
nān-e barbarī
نان بیضی و ضخیمتر شهری که ایرانیکا نامش را به جماعت بربرِ جنوب تهران در دوره قاجار برمیگرداند.

BREAD
Hélène Desmet-Grégoire · Encyclopaedia Iranica
تاریخی · 1989-12-15
https://www.iranicaonline.org/articles/breadتاریخ انتشار ۱۵ دسامبر ۱۹۸۹. صفحه میگوید آخرین بهروزرسانی ۸ دسامبر ۲۰۱۶ بوده است. شناسه DOI در ارجاع صفحه: 10.1163/2330-4804_EIRO_COM_7138.
ایران
tāftūn
ایرانیکا تافتون را احتمالاً پرطرفدارترین نان ایران میداند و آن را با لواش نزدیک، اما متفاوت در آرد و ضخامت، توصیف میکند.

ایران
lavāš
نازکترین نان ایران در وصف ایرانیکا، و همزمان نام یکی از نانهای فرهنگ چندملیتی یونسکو. این صفحه آن را ملک یک کشور نمیداند.