
ایران
سنگک
nān-e sangak
نان تخت و نازک شهری که خمیراش ور میآید و روی سنگریزههای داغ تنور پخته میشود.
- منطقه
- نانوایی شهری ایران
- شکل
- تخت
ایران
نازکترین نان ایران در وصف ایرانیکا، و همزمان نام یکی از نانهای فرهنگ چندملیتی یونسکو. این صفحه آن را ملک یک کشور نمیداند.

لواش در چند سنت نان منطقه حضور دارد. یونسکو در ۲۰۱۴ عنصری را برای تهیه، معنا و ظاهر لواش بهعنوان بیان فرهنگ در ارمنستان ثبت کرده است. در ۲۰۱۶ عنصر دیگری را برای فرهنگ تهیه و اشتراک نان تخت با نامهای لواش، کاتیرما، ژوپکا و یوفکا، مشترک آذربایجان، ایران، قزاقستان، قرقیزستان و ترکیه، ثبت کرده است.
تصمیم کمیته میگوید این فرهنگ میان جوامع منطقه و فراتر از آن مشترک است و به تصمیم ۲۰۱۴ ارجاع میدهد. پس این صفحه جمله تعلق قطعی لواش به یک کشور را نمینویسد.
در نانوایی شهری ایران، لواش از آرد سفید و خمیری کموبیش ورآمده است و ضخامتش از ۲ یا ۳ میلیمتر بیشتر نیست؛ ایرانیکا آن را نازکترین نان ایران میداند. نام دیگرش نان تیری است.
در روستا لواش را رایجترین میداند. چون گندم و روش ثابت نیست، ضخامت و مقدار مایه عوض میشود. چند هفته در سفره، داخل سبد یا ناندان گلی میماند و بهویژه در غرب ایران و زمستان، که پخت روزانه سخت است، رایج است.
پرونده ۲۰۱۶ میگوید تهیه این نان دستکم سه نفر، اغلب اعضای خانواده، میخواهد و در روستا همسایهها هم مشارکت میکنند. نانوایی سنتی هم آن را میپزد. پخت با تنور خاکی یا سنگی، ساج فلزی، یا دیگ است.
هنوز دستور حرفهای این نان در BAKEMAZ منتشر نشده است.
این فهرست فقط بر اساس کشور یا شکل ثبتشده در همین کاتالوگ است و شباهت علمی ادعا نمیکند.

ایران
nān-e sangak
نان تخت و نازک شهری که خمیراش ور میآید و روی سنگریزههای داغ تنور پخته میشود.

ایران
nān-e barbarī
نان بیضی و ضخیمتر شهری که ایرانیکا نامش را به جماعت بربرِ جنوب تهران در دوره قاجار برمیگرداند.

BREAD
Hélène Desmet-Grégoire · Encyclopaedia Iranica
تاریخی · 1989-12-15
https://www.iranicaonline.org/articles/breadتاریخ انتشار ۱۵ دسامبر ۱۹۸۹. صفحه میگوید آخرین بهروزرسانی ۸ دسامبر ۲۰۱۶ بوده است. شناسه DOI در ارجاع صفحه: 10.1163/2330-4804_EIRO_COM_7138.
Flatbread making and sharing culture: Lavash, Katyrma, Jupka, Yufka
UNESCO
یونسکو
https://ich.unesco.org/en/RL/flatbread-making-and-sharing-culture-lavash-katyrma-jupka-yufka-01181ثبت ۲۰۱۶، عنصر ۰۱۱۸۱، مشترک آذربایجان، ایران، قزاقستان، قرقیزستان و ترکیه. روز دقیق ثبت در متن صفحه نیامده است.
Decision of the Intergovernmental Committee: 11.COM 10.B.2
UNESCO
یونسکو
https://ich.unesco.org/en/decisions/11.COM/10.B.2تصمیم ثبت را همراه این نکته میآورد که فرهنگ نان تخت در منطقه و فراتر از آن مشترک است و به تصمیم 9.COM 10.3 ارجاع میدهد.
Lavash, the preparation, meaning and appearance of traditional bread as an expression of culture in Armenia
UNESCO
یونسکو
https://ich.unesco.org/en/RL/lavash-the-preparation-meaning-and-appearance-of-traditional-bread-as-an-expression-of-culture-in-armenia-00985ثبت ۲۰۱۴ برای سنت ارمنستان، عنصر ۰۰۹۸۵، تصمیم 9.COM 10.3. این ثبت مالکیت جهانی لواش را بیان نمیکند.
جز وعده معمولی، در عروسی، تولد، سوگ، جشن و نماز تقسیم میشود. جزئیات آیینی را یونسکو کشوربهکشور گفته است: در آذربایجان و ایران روی شانه عروس یا خرد کردن بالای سرش برای آرزوی رونق؛ در ترکیه دادن به همسایههای زوج؛ در قزاقستان تهیه نان در سوگ؛ در قرقیزستان اشتراک برای زندگی پس از مرگ درگذشته. انتقال مهارت با مشارکت خانوادگی و از استاد به شاگرد است.
ثبت ۲۰۱۴ ارمنستان رسم جداگانهای را برای همان سنت ارمنی میگوید: گروه کوچک زنان، خمیر آرد گندم و آب، پخت حدود سی ثانیه تا یک دقیقه در تنور مخروطی، و گذاشتن لواش روی شانه نوعروس برای باروری و رونق. این وصف جایگزین وصف ایران یا ثبت پنجکشوره نیست.
ایران
tāftūn
ایرانیکا تافتون را احتمالاً پرطرفدارترین نان ایران میداند و آن را با لواش نزدیک، اما متفاوت در آرد و ضخامت، توصیف میکند.
ایران
nān-e berenjī
استثنای ایرانیکا بر نان گندم تخت: در استانهای خزری نان از آرد برنج پخته میشده و نویسندگان سدههای میانه هم به آن اشاره کردهاند.